24 Mayıs 2012 Perşembe

Sanki bilmezmiş gibi...


Bir gün gelir artık kaybolursun; kendi dünyan da değerli bir şeyler yok olur. Sıkışmış bir anahtar gibiyim, kurtulamıyorum atamıyorum içimdekini; açılamıyorum; kayboluyorum bu şehrin sokaklarında… Gece çok uzunken yine tükeniyorum ve sadece boş sayfalara anlatıyorum; onlar da doluyorlar bir bir, sonra onlarda taşıyor ve yine kalıyorum kendimle. Bir müzik açarsın sana seni anlatsın, derdine ortak olsun diye... Gözlerini kapatırsın bir süre; kafanda yine kendine  anlatırsın tüm düşüncelerini, dinlerler ve anlarlar; fısıldarlar sonra yeniden, yalnızsın diye; sanki bilmezmiş gibi...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder