22 Mayıs 2012 Salı

Bazen ritimler bizi öylece savurur..


Müziği hisset; ritmi içinde duy.. Kalbin parçalanıyor, bu bizim ritmimiz; kahraman olmanın yeri değil, boş bir çaba olurdu sadece.. Tamamen sertçe vuruyorum; yağmur altında çılgınca çalıyorum benim kahramanım içimde ki bu ritim.. Çalmaktan bıkmam; gördüklerimi yazıp hissettiklerimi ritme dökerim ve şimdi penam senin için kıpırdıyor; zihnim bizim için yazıyor biz birbirimizin kahramanıyız.. Alevler içinde geçen bir gün; yağmur damlaları çılgınca saçılıyor; delice vuruyorum baterime, ve söylüyorum şimdi tüm duyduklarımı, tüm bu ritim bizim için atıyor.. Kendi kahramanlığımızda, en güçlü halimizle sıkıca ve bütünüz şimdi; notalar bizimle.. Şimdi gözlerinin içindeki aleve sesleniyorum; müziği hisset, ritme kanat çırp ve içindeki ben için söyle; tüm kalbimle bağırıyorum şimdi içim paramparça; birleşmek için patlıyorum savuruyorum gitarımı; başımı döndüren bir parçalanma; olağanüstü bir armoni bu, eşlik edecek misin yoksa yıldızlar kadar uzakta kalmaya devam mı edeceksin.. Işığını görüyorum; tutamıyoruz göğün altında yağan yağmurda esiyoruz rüzgar gibi, korkusuzca ve yılmadan biz kahramanız kendi içimizde hissediyoruz yok olmamış bir fırtına; ilerlemek güç ve şimdi sadece elimi tut, tenimi hisset sadece fısılda şimdi tek kelime; Hero...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder