24 Mayıs 2012 Perşembe

Gecen uzar; gündüzün kaybolur. Uykun kaçar


En kuytular da, en çıkmaz sokaklar da bıraktık sanırız yaşadıklarımızı, tutkuyu. Oysa her an çıkar karşına; yerinde duramayan bir çocuk misali anıların ve sarıyorlar şehri de senide; sıkıca sarıyorlar… Devam ederken yine yalnız başına; çıkar karşına ve hani duramazsın, bakmak istersin ama kaçarsın, yanına yaklaşmak istersin ama yok, olmaz bazen.. Sen yok olursun yeniden; güneş doğar ilerler ve batar ama sen onsuz geçen bir zamanda yine batarsın ama bu kez doğamazsın. Gecen uzar; gündüzün kaybolur. Uykun kaçar.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder